แกร่งเกินต้าน ส่งออกไทยปี 68 ทำรายได้สูงสุดเป็นประวัติการณ์

             ปี 2568 กลายเป็นปีที่ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจไทยต้องจารึก เมื่อตัวเลขการส่งออกพุ่งสูงเสียดฟ้าจนหักหน้าเซียนทุกสำนัก ท่ามกลางมรสุมเศรษฐกิจโลกและความผันผวนของภูมิรัฐศาสตร์ที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน แต่เบื้องหลังตัวเลขหลักล้านล้านบาทนี้ ยังมีประเด็นที่น่าขบคิดว่า “ความมั่งคั่ง” นั้นกระจายไปถึงมือคนไทยจริงๆ หรือไม่

ทุบสถิติใหม่ 11 ล้านล้านบาท: ใครคือตัวหลัก?

             จากประกาศของ สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า (สนค.) มูลค่าการส่งออกไทยตลอดปี 2568 พุ่งแตะ 339,635 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ราว 11.138 ล้านล้านบาท) ขยายตัวสูงถึง 12.9% ซึ่งสูงกว่าเป้าหมายเดิมที่ตั้งไว้เพียง 2-3% เท่านั้น

ตัวหลักในครั้งนี้คือ “กลุ่มอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องใช้ไฟฟ้า” ที่ได้รับอานิสงส์เต็มๆ จากกระแส AI (Artificial Intelligence) และการอัปเกรดเทคโนโลยีโลก โดยเฉพาะกลุ่มอิเล็กทรอนิกส์ที่โตกระโดดถึง 38.3% และมีสัดส่วนสูงถึง 1 ใน 4 ของการส่งออกทั้งหมด นอกจากนี้ การส่งออกไปยังตลาดสหรัฐฯ ยังขยายตัวได้ดีแม้จะมีกำแพงภาษีสูงก็ตาม

เหรียญสองด้าน: ยอดขายพุ่ง แต่ “ดุลการค้า” ติดลบ

             แม้ตัวเลขการส่งออกจะดูสวยหรู แต่เมื่อหันมามองฝั่ง “การนำเข้า” กลับพบภาพที่น่ากังวล เพราะไทยนำเข้าสินค้าสูงถึง 344,943 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้ภาพรวมทั้งปีไทย “ขาดดุลการค้า”

ที่น่าสนใจคือเราได้เปรียบดุลการค้ากับสหรัฐฯ มหาศาลจนอาจถูกเพ่งเล็งด้วยมาตรการทางการค้าเข้มงวดขึ้น ในขณะที่การค้ากับจีนเรายังคงขาดดุลต่อเนื่องกว่า 67,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สะท้อนว่าเรายังต้องพึ่งพาวัตถุดิบและสินค้าจากจีนอย่างมาก

ความจริงที่เจ็บปวด: เม็ดเงินตกถึงคนไทยน้อยกว่าที่คิด

หากลองมาดูตัวเลข 11 ล้านล้านบาทออกมา จะพบข้อเท็จจริงที่น่าตกใจ:

1. ทุนข้ามชาติครองตลาด: ยอดส่งออกกว่า 70% มาจากบริษัทขนาดใหญ่และบริษัทข้ามชาติ ซึ่งมักจะส่งกำไรกลับประเทศแม่ คนไทยได้ประโยชน์เพียงการจ้างงานและค่าเช่าที่ดิน
2. SME ยังตัวเล็ก: มีผู้ประกอบการ SME ไทยเพียง 30% เท่านั้นที่มีส่วนร่วมใน3ในการส่งออกนี้
3. ภาคเกษตรซบเซา: ในขณะที่สินค้าไฮเทคเติบโต แต่สินค้าเกษตร (ข้าว, ยางพารา) ซึ่งเป็นหัวใจของคนส่วนใหญ่ในประเทศกลับติดลบจากภัยธรรมชาติและการแข่งขันที่สูงฉุดราคาในประเทศให้ร่วงลง ทำให้รายได้เกษตรกรไม่กระเตื้อง

มองไปข้างหน้า: ปี 2569 กับอนาคตที่ต้องปรับตัว

             สำหรับปี 2569 สนค. คาดการณ์ว่าการส่งออกอาจจะชะลอตัวลง โดยมีตัวแปรสำคัญคือ “ค่าเงินบาทที่แข็งค่า” และความขัดแย้งระหว่างประเทศที่อาจกระทบต่อเส้นทางการค้า การปิดด่านชายแดนในกลุ่มประเทศเพื่อนบ้าน (CLMV) ก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยลบที่ต้องเฝ้าระวัง

บทสรุปและทางออก:

             ชัยชนะของตัวเลขส่งออกปี 68 คือบทเรียนสำคัญว่าการเป็น “ฐานผลิต” ให้ต่างชาติเพียงอย่างเดียวไม่พอ โจทย์ใหญ่ของรัฐบาลคือการ “ปรับโครงสร้าง” ทำอย่างไรให้สินค้าเกษตรไทยมีมูลค่าสูงขึ้น และทำอย่างไรให้ SME ไทยเข้าไปอยู่ในห่วงโซ่การผลิตโลกได้อย่างสง่างาม จึงเป็นความท้าทายของรัฐบาลไทย นำเกษตรกรฝ่ามรสุมส่งออกให้ได้ เพื่อให้เม็ดเงินล้านล้านบาทนั้น “กินได้” และกระจายสู่กระเป๋าคนไทยอย่างทั่วถึงจริงๆ